Arena XLIII — Geldim

Hastanenin girişine yaklaşırken yağmur yeniden hızlandı.

Valizini arkasından çekerek saçakların altına geçti. Kapıya birkaç adım kala bahçenin diğer tarafındaki kaydırağı gördü.

Adımlarını yavaşlattı.

Birkaç saniye baktıktan sonra girişe yöneldi.

Asansörden indiğinde valizini arkasından çekerek koridorda ilerledi. Oda numaralarını kontrol etti.

Kapıyı bulup içeri girdi.

Annesi yatağın yanındaki sandalyede oturuyordu. Onu görünce ayağa kalktı.

Valizini kapının yanında bırakıp annesine sarıldı.

— "Hoş geldin oğlum."

— "Hoş buldum."

Kadın birkaç saniye daha onu bırakmadı. Sonra geri çekildi.

— "Yoruldun mu?"

— "Biraz."

Yatağa doğru baktı.

— "Bir gelişme var mı anne?"

— "Yok maalesef."

Babası hareketsiz yatıyordu. Yatağın yanına yaklaştı.

— "Selam baba. Ben geldim."

Bir süre yüzüne baktı. Sonra yanındaki sandalyeyi çekip oturdu.

Annesi yatağın diğer tarafındaki yerine geçti.

Adam babasının elini tuttu. Başparmağını babasının elinin üzerinde gezdirdi.

— "Gelirken kaydırağı gördüm."

Annesi ona baktı.

— "Hâlâ duruyor."

— "Evet, duruyormuş."

Bir süre konuşmadılar.

— "Uçak biraz rötar yaptı. Ama çok değil."

Sustu.

— "Annem arayınca hemen açtım telefonu."

Kadın kaşlarını kaldırdı.

— "Sen beni aradın."

— "Banane. Aynı şey."

Annesinin ağzının kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı.

Adam ona baktı.

— "Bir şey yedin mi?"

— "Yedim."

— "Ne yedin?"

— "Çorba içtim."

— "Peki ne zaman?"

Annesi bir süre yatakta yatan kocasına baktı. Sonra oğluna döndü.

— "Hatırlamıyorum."

Adam başını salladı.

— "Ama öyle olmaz ki anne."

— "Banane."

O sırada kapı hafifçe tıklatıldı ve doktor içeri girdi.

Önce annesine, sonra adama baktı.

— "Hoş geldiniz."

— "Hoş buldum."

Doktor yatağın yanına geçti.

— "Bugün nasılsınız?" diye sordu kadına.

— "Biraz daha iyiyim."

Doktor başını salladı.

— "Sizin fark ettiğiniz herhangi bir hareket oldu mu? Gözlerini açma ya da farklı bir tepki?"

— "Hayır."

Doktor yatağın yanındaki dosyayı aldı. Birkaç saniye inceledikten sonra yerine bıraktı.

— "Şimdilik aynı şekilde gözlemlemeye devam ediyoruz."

Kadına başıyla selam verip kapıya yöneldi.

Kapı kapandıktan sonra adam yeniden babasına baktı.

Gözünün kenarından ince bir damlanın süzüldüğünü gördü.

Biraz daha yaklaştı.

— "Anne?"

Kadın oğlunun baktığı yere döndü.

Bir süre ikisi de konuşmadı.

— "Nerede kalmıştım?"

Sandalyesini yatağa biraz daha yaklaştırdı. Babasının elini biraz daha sıkı tuttu.