Arena XXXVI — Görüş

Ekrandaki hataya baktı. Çalışması gerekiyordu.

En azından yarım saat önce öyle düşünmüştü.

Bir şeyi değiştirdiğinde başka bir yer bozuluyor, onu düzelttiğinde ilk sorun yeniden ortaya çıkıyordu.

Sandalyede biraz geriye yaslandı.

Bir süre daha ekrana baktıktan sonra telefonunu aldı.

"Şey, bir şeyi çözemedim de, bakar mısın?"

Yazdıktan sonra birkaç saniye bekledi.

Mesajı silip yeniden yazdı.

"Bir sorunu çözemiyorum da, yardımcı olabilir misiniz?"

Gönderdi.

Telefonu masaya bıraktı.

Henüz bilgisayara dönemeden cevap geldi.

"Olur."

Yeniden telefonu eline aldı.

"Ofiste göremedim sizi. Bugün çalışıyor musunuz?"

Cevap bu kez biraz gecikti.

"Ofiste değilim, uzaktan çalışıyorum bugün."

Ekranın başında birkaç saniye durdu.

"Yanınıza gelsem olur mu?"

Çok geçmeden yanıt geldi.

"Aslında bugün çok müsait değilim. Acil miydi?"

Bir anda gitmesine gerek var mıydı, emin olamadı.

Dosyaları gönderebilirdi. Ekran görüntüsü de atabilirdi.

"Maalesef gün sonuna kadar yetişmesi gerekiyor. Ben yanınıza gelebilirim. Çok sürmez."

Yanıt geldi.

"Tabii, kafenin konumunu gönderiyorum."

Konuma baktığında kafeye çok uzakta olmadığını gördü. Bilgisayarını kapattı. Çantasını topladı ve ofisten ayrıldı.

---

Kapıyı açtığında içerisi beklediğinden daha kalabalıktı.

Adamı cam kenarındaki masada gördü. Bilgisayarı açıktı. Masanın üzerinde bir defter vardı.

Elini hafifçe kaldırdı. Adam da onu görüp elini kaldırdı.

- "Hoş geldin."

- "Hoş buldum. Çok vaktinizi almayacağım," dedi. Çantasını boş sandalyenin yanına bıraktı.

Adam gülümsedi.

- "Önemli değil. Sorunumuz nedir bakalım?"

Bilgisayarını çıkarıp yanına oturdu.

- "Bakın, burayı değiştiriyorum sorunu düzeltmek için ama bunu değiştirince burası bozuluyor."

Adam ekrana doğru eğildi.

- "Bir dakika. Adım adım gidelim mi? Önce bana sorunun ne olduğunu anlat bakalım."

Anlatmaya başladı.

Adam arada bir soru soruyor, kadın yeniden ekrana dönüp kontrol ediyordu.

Bir noktada çözümü bulduğunu düşündü.

- "Heh, tamam. Şuradan kaynaklanıyor sanki."

Değişikliği yaptı. Ekrana baktılar.

Sorun birkaç saniye sonra yeniden ortaya çıktı.

Kadın güldü.

- "Tamam değilmiş."

Adam da gülümsedi.

- "Hadi, bir daha deneyelim."

O sırada masanın yanında biri durdu. Kadın başını kaldırdı.

Garson elindeki kahveyi adamın önüne bıraktı.

Genç kadın yeniden ekrana baktı.

- "Şimdi şu kısmı silsem düzelecek gibi ama o zaman da diğer kısım bozuluyor."

Adam hemen cevap vermedi.

Genç kadın ona döndü.

Adam kahveyi bırakan kadına bakıyordu.

- "Başka bir şey ister misiniz?"

Genç kadın bilgisayarını biraz daha adama doğru çevirdi.

- "Ben bir şey almayacağım."

Adam birkaç saniye ona baktı.

Sonra yeniden garsona döndü.

- "Ben de şimdilik almayayım, teşekkürler."

Garson başını sallayıp uzaklaştı.

Genç kadın ekrana döndü.

- "Tam burası."

Adam sandalyesini biraz yaklaştırdı.

- "Tamam. Ama silmeden önce nerelerde kullanıldığına bakalım."

Birlikte aramaya başladılar.

Kadın ekrandaki sonuçlardan birine tıkladı.

- "Burada da varmış."

- "Bir yerde daha vardı diye hatırlıyorum ama."

Kadın biraz daha inceledi.

- "Aa, evet."

Arka taraftan bir tabak sesi geldi.

Kadın istemsizce başını kaldırdı.

Az önce masaya gelen garson başka bir masaya tabak bırakıyordu.

Bir anlığına onların tarafına baktı.

Genç kadın da baktı.

Garson hemen önündeki masaya döndü.

- "Buldum sanırım," dedi adam.

Genç kadın yeniden bilgisayara eğildi.

- "Neyi?"

Adam satırı gösterdi.

Kadın birkaç saniye baktıktan sonra başını salladı.

- "Gerçekten bundan kaynaklanıyor olabilir."

Değişikliği yaptı.

Bu kez sorun çıkmadı.

Kadın ekrana biraz daha baktı.

Sonra geriye yaslandı.

- "Sonunda olduğuna inanamıyorum."

- "Biraz bekle bakalım."

- "Neden?"

- "Hemen seviniyorsun."

Kadın güldü.

- "Haklısınız."

Birkaç farklı senaryoyu daha kontrol ettiler. Sorun yeniden ortaya çıkmadı.

- "İşte şimdi oldu."

Kadın ellerini dizlerine bıraktı.

- "Teşekkür ederim."

Adam başını salladı.

- "Ben bir şey yapmadım. Sen çözdün."

- "Ben artık gideyim o zaman," dedi.

Bilgisayarını kapatıp çantasına koydu. Ayağa kalktığında sandalyesini masaya doğru itti.

- "Tekrar teşekkür ederim."

- "Rica ederim. Görüşmek üzere."

Çantasını omzuna taktı.

Tam kapıya geldiğinde durdu. Döndü ve adama baktı. Adamın garsona doğru baktığını gördü.

Kapıyı açıp dışarı çıktı.