Arena XI — Görev

"Geldim, her şey yolunda mı? Nedir bu kadar acil olan?" diye sordu adam toplantı odasına girdiğinde. Tüm gözler ona dönmüştü. O da bakışlara karşılık verdi. Birkaç saniye önce üst üste konuşan insanlar susmuştu. Yalnızca birkaç saniye öncesine kadar parmağıyla suçlu arayan müdür, adam gelir gelmez sandalyesine yaslandı.

- "İşte, kurtarıcımız geldi!" dedi.

Bir anlığına adamın kaşları çatıldı. Bunu fark edince yüz ifadesini hemen düzeltmeye çalıştı.

- "Sorunumuz nedir?" diye sordu.

Herkes uğraştığı her ne varsa bıraktı ve sorunu çözmesi için adama döndü. Biri telefonunu eline almış, biri çayları tazelemeyi teklif etmiş, hatta biri makyaj aynasını bile çıkarmıştı. Müdür yaşananları uzun uzun anlattı ve adamın sorduğu soruları yanıtladı. Anlatım bittiğinde bütün dikkat yeniden adamda toplanmıştı.

Adam birkaç saniye düşündü.

- "Peki siz ne denediniz?" diye sordu.

Odada sessizlik oldu. Çıt çıkmıyordu. Kalemleriyle oynayanlar bile kalemlerini bırakmıştı. Masanın ucundaki kıdemli çalışanlardan biri sessizliği bozdu:

- "Seni bekliyorduk," dedi.

Adam önce kıdemliye, sonra tek tek diğerlerine baktı.

- "Neden?" diye sordu.

Bu soru üzerine müdür hiç düşünmeden yanıtladı:

- "Çünkü hep sen çözüyorsun. Senin görevin bu değil mi?"

Adam bunu duyunca omuzlarının kasıldığını fark etti. Bu kez yüzünü düzeltmedi.

- "Ne zamandan beri?" diye sordu.

Odadaki herkes birbirine bakıyordu. Müdür ise bir önündeki ekrana, bir adama bakıyordu. Afallamıştı. Üstelik ne zamandan beri olduğunu o da bilmiyordu. Böyle bir görevin adama verildiği anı hatırlayamadı. Masadakilerden biri bunu fark edince durumu kurtarmak için konuştu:

- "Biz seni tanıdığımızdan beri hep böyleydi."

- "Peki. Baştan başlayalım o hâlde. Kim ne denemişti?" dedi adam.

Makyaj aynasıyla uğraşan kişi aynayı bırakıp masaya döndü:

- "Ben şuna baktım ama..."

- "Göster bakalım," dedi adam.

Birlikte incelediler. Adam tekrar masaya döndü:

- "Başka?"

Kıdemli çalışan bu kez başka bir ihtimal üzerinde durdu. Birlikte incelediler. Adam bir kere daha masaya döndü:

- "Başka?"

Odadaki en az kıdemli çalışan çekinerek farklı bir ihtimalden bahsetti. Müdür refleks olarak adama döndü. Adam genç çalışanı cesaretlendirmek istercesine ona baktı.

- "Hadi, dene bakalım," dedi.

Bir anda bütün gözler genç çalışana döndü ve adam, odaya girdiğinden beri ilk kez sandalyesine yaslandı.

- "İşte!" dedi genç çalışan. "Sorun çözüldü!"

Herkes bir anda genç çalışanın ekranına yaklaştı. Sorular soruldu, çözüm anlatıldı ve herkes yeniden işine döndü. Adam sandalyesine biraz daha yaslandı.

Bir süre sonra artık kimse ona bakmıyordu.